喜客泉二首

宋代 陆文圭
幽笪夹道少人居,山骨清寒草木疏。 泉见客来空自喜,春怀渺渺正愁余。
yōu jiā dào shǎo rén   shān qīng hán cǎo shū  
quán jiàn lái kōng   chūn huái 怀 miǎo miǎo zhèng chóu