谢李自明

宋代 徐积
养以其久,真以其积。维积维久,是以为德。德而德之,或表而失。 德而弗德,然后能造。孰为斯施,孰为斯报。德其德者,伐干以斧。 弗德其德,培以根土。德乎斯乎,其孰禦乎。
yǎng jiǔ   zhēn wéi wéi jiǔ shì   wéi ér zhī huò biǎo   ér shī      
ér   rán hòu néng zào shú wèi shī shú   wèi bào zhě gàn        
  péi gēn   shú