闲居作

唐代 贯休
闲门微雪下,慵惰计全成。默坐便终日,孤峰只此清。 身心闲少梦,杉竹冷多声。唯有西峰叟,相逢眼最明。
xián mén wēi xuě xià   yōng duò quán chéng zuò biàn 便 zhōng   fēng zhī qīng
shēn xīn xián shǎo mèng   shān zhú lěng duō shēng wéi yǒu 西 fēng sǒu   xiāng féng yǎn zuì míng