闻雁杂咏 其九 山间闻雁

清代 成鹫
渺矣冥鸿迹,逢山得自如。片云随去住,孤鹤互相于。 出谷为求友,闻声独起予。凭君寄消息,白首老樵渔。
miǎo míng hóng 鸿   féng shān piàn yún suí zhù   xiāng    
chū wèi qiú yǒu   wén shēng píng jūn xiāo xi bái   shǒu lǎo qiáo