退居

唐代 徐夤
鹤性松心合在山,五侯门馆怯趋攀。三年卧病不能免, 一日受恩方得还。明月送人沿驿路,白云随马入柴关。 笑他范蠡贪婪甚,相罢金多始退闲。
xìng sōng xīn zài shān   hòu mén guǎn qiè pān sān nián bìng néng miǎn  
shòu ēn fāng hái míng yuè sòng rén yán 沿 驿   bái yún suí chái guān
xiào fàn tān lán shén   xiāng jīn duō shǐ tuì 退 xián