题一上人经阁

唐代 贯休
鸟外何须去,衣如藓亦从。但能无一事,即是住孤峰。 雨歇云埋阁,月明霜洒松。师心多似我,所以访师重。
niǎo wài   xiǎn cóng dàn néng shì   shì zhù fēng
xiē yún mái   yuè míng shuāng sōng shī xīn duō shì   suǒ fǎng 访 shī zhòng