题吴先生山居

唐代 刘得仁
先生此幽隐,便可谢人群。潭底见秋石,树间飞霁云。 山居心已惯,俗事耳憎闻。念我要多疾,开炉药许分。
xiān sheng yōu yǐn   biàn 便 xiè rén qún tán jiàn qiū shí   shù jiān fēi yún
shān xīn guàn   shì ěr zēng wén niàn yào duō   kāi yào fēn