题墨竹

宋代 释慧远
通乎笔端之有神,妙乎造化之有功。 戏苍龙之引尾,背皓月而摇风。 疏影无声乱寒墨,瘦枝有叶翻秋空。
tōng duān zhī yǒu shén   miào zào huà zhī yǒu gōng  
cāng lóng zhī yǐn wěi   bèi hào yuè ér yáo fēng  
shū yǐng shēng luàn hán   shòu zhī yǒu fān qiū kōng