宿野人家

宋代 朱松
梦里沧波摇一叶,觉来正受肩舆兀。人家一宿晚可投,新席槁梧香更滑。 霜前䆉稏收百亩,稚子新能牧鹅鸭。我生本是个中人,挟策久矣犹能说。
mèng cāng yáo   jué lái zhèng shòu jiān rén jiā xiǔ 宿 wǎn tóu   xīn gǎo xiāng gèng huá
shuāng qián shōu bǎi   zhì xīn néng é shēng běn shì zhōng rén   jiā jiǔ yóu néng shuō