送惠空上人归

唐代 齐己
尘中名利热,鸟外水云闲。吾子多高趣,秋风独自还。 空囊随客棹,几宿泊湖山。应有吟僧在,邻居树影间。
chén zhōng míng   niǎo wài shuǐ yún xián duō gāo   qiū fēng hái
kōng náng suí zhào   宿 shān yīng yǒu yín sēng zài   lín shù yǐng jiān