秋月四首 其一

明代 释函可
碧天湛湛自孤身,淡寂何言一倍亲。此是山楼旧相得,眼中无复岭南人。
tiān zhàn zhàn shēn   dàn yán bèi qīn shì shān lóu jiù xiāng de yǎn   zhōng lǐng nán rén