清平乐

宋代 谢逸
晓风残角,月里梅花落。宿雨醒时滋味恶。翠被轻寒漠漠。 梦回一点相思,远山暗蹙双眉。不觉肌肤瘦玉,但知带减腰围。
xiǎo fēng cán jiǎo   yuè méi huā lào 宿 xǐng shí wèi è cuì bèi qīng hán
mèng huí diǎn xiāng   yuǎn shān àn shuāng méi jué shòu   dàn zhī dài jiǎn yāo wéi