落日马上

宋代 秦观
日落荒阡白雾深,紫骝嘶顾出疏林。 回头己失来时路,杳杳金盘堕翠岑。
rì 日 luò 落 huāng 荒 qiān 阡 bái 白 wù 雾 shēn 深   , zǐ 紫 liú 骝 sī 嘶 gù 顾 chū 出 shū 疏 lín 林 。 。
huí 回 tóu 头 jǐ 己 shī 失 lái 来 shí 时 lù 路   , yǎo 杳 yǎo 杳 jīn 金 pán 盘 duò 堕 cuì 翠 cén 岑 。 。