零陵重阳

宋代 范纯仁
衰年逢素节,盲卧桂江东。应有登高会,其如摘埴翁。 扪杯难举酒,嗅菊不知丛。白首跧僧室,无烦落帽风。
shuāi nián féng jié   máng guì jiāng dōng yīng yǒu dēng gāo huì   zhāi zhí wēng    
mén bēi nán jiǔ   xiù zhī cóng bái shǒu quán sēng shì   fán luò mào fēng