九日登卧龙山呈同官

宋代 王十朋
老逢佳节强跻攀,兴绕东篱愧未还。与客携壶登缥缈,寻僧对榻卧幽闲。 白盐照日一峰古,乌帽吹风双鬓班。坐上无非孟嘉辈,卧龙山却胜龙山。
lǎo féng jiā jié qiáng pān   xīng rào dōng kuì wèi hái xié dēng piāo miǎo   xún sēng duì yōu xián
bái yán zhào fēng   mào chuī fēng shuāng bìn bān zuò shàng fēi mèng jiā bèi   lóng shān què shèng lóng shān