和熊叔雅四咏·潭溪秋碧

宋代 刘子翚
秋空晚自明,孤烟澹难起。 适意一枝筇,时来对寒水。
qiū kōng wǎn míng   yān dàn nán  
shì zhī qióng   shí lái duì hán shuǐ