和四兄

宋代 晁冲之
掩卷忽不乐,扪心空浩叹。家声畏沦坠,世态属艰难。 月倒迎门屣,风弹挂壁冠。萧然对孤竹,一笑共衰残。
yǎn juàn   mén xīn kōng hào tàn jiā shēng wèi lún zhuì shì   tài shǔ jiān nán    
yuè dào yíng mén   fēng dàn guà guān xiāo rán duì zhú   xiào gòng shuāi cán