高阳台 蛛丝落叶

明代 王夫之
拚却无情,更谁厮惹,西风檐角萧萧。留看人閒,斜阳一晌光摇。 蘋花应笑归期误,又争知、孤绪无聊。被殢人,轻蝶憨憨,片影相撩。 天涯一梦迢迢,任露侵衰草,月冷危桥。便随尘土,离魂不倩人招。 前时难忆藏鸦处,有归飞、孤雁低邀。望谁为,并刀一剪,剪断情苗。
pàn què qíng   gèng shuí   西 fēng yán jiǎo xiāo xiāo liú kàn rén xián xié   yáng shǎng guāng yáo    
píng huā yīng xiào guī   yòu zhēng zhī liáo bèi rén qīng dié   hān hān piàn yǐng   xiāng liāo      
tiān mèng tiáo tiáo   rèn qīn shuāi cǎo   yuè lěng wēi qiáo biàn suí 便 chén   hún qiàn rén zhāo    
qián shí nán cáng chù   yǒu guī fēi yàn yāo wàng shuí wèi bìng dāo   jiǎn jiǎn duàn   qíng miáo