赋得山上树

宋代 张嵲
郁郁复苍苍,扶疏翻晓光。 岂能偏雨露,只益早风霜。 萧瑟秋将暮,纷披叶尽黄。 深溪调鼎树,岁晚独能芳。
cāng cāng   shū fān xiǎo guāng  
néng piān   zhǐ zǎo fēng shuāng  
xiāo qiū jiāng   fēn jǐn huáng  
shēn tiáo dǐng shù   suì wǎn néng fāng