风止闻鹊

元代 范梈
荒山远水放轻舠,顿雨颠风戒弊袍。五六月馀乡问绝,二千里外客心劳。 树间乌鹊声频好,天上麒麟格自高。独有武夷看未了,野人寄语压香醪。
huāng shān yuǎn shuǐ fàng qīng dāo   dùn diān fēng jiè páo liù yuè xiāng wèn jué èr   qiān wài xīn láo    
shù jiān què shēng pín hǎo   tiān shàng lín gāo yǒu kàn wèi liǎo   rén xiāng láo