二月二十四日至魏塘七首

宋代 张嵲
雨罢青枝犹袅袅,风余紫燕故翩翩。 垂帘竟日无余事,庭草虽长不用鞭。
qīng zhī yóu niǎo niǎo   fēng yàn piān piān  
chuí lián jìng shì   tíng cǎo suī zhǎng yòng biān