洞仙歌

宋代 晁端礼
眼来眼去,未肯分明道。有意于人甚不早。谩教我、心下终日悬悬,星□事,知他何时是了。 几回猜伊意,也是难为,拟待偷怜又胆小。奈何我已狂迷,怎肯干休,情深后、不免求告。但只教、时时得些儿,便拚了一生,为伊烦恼。
yǎn lái yǎn   wèi kěn fēn míng dào yǒu rén shén zǎo mán jiào xīn xià zhōng xuán xuán   xīng   shì   zhī shí shì le
huí cāi   shì nán wéi   dài tōu lián yòu dǎn xiǎo nài kuáng   zěn kěn gān xiū   qíng shēn hòu miǎn qiú gào dàn zhī jiào shí shí xiē ér   biàn 便 pàn le shēng   wèi fán nǎo