登天马山绝顶 其一

明代 邢昉
纡路行山阿,舍楫趋遥巘。陟险三四盘,云峦郁邈缅。 九峰若在掌,一一皆可辨。物态渐以繁,新林各舒卷。 振衣历危磴,盘石忻屡践。乍休殊未厌,莓苔不暇选。 攀跻方自兹,中情亦已展。
xíng shān ē   shě yáo yǎn zhì xiǎn sān pán   yún luán miǎo miǎn
jiǔ fēng ruò zài zhǎng   jiē biàn tài jiàn fán   xīn lín shū juàn
zhèn wēi dèng   pán shí xīn jiàn zhà xiū shū wèi yàn   méi tái xiá xuǎn
pān fāng   zhōng qíng zhǎn