得木公手字

明代 释函可
爱我知偏重,知予乃独深。时时施药石,事事入肝心。 死骨必思肉,顽皮尚受针。明知此不可,又作感恩吟。
ài zhī piān zhòng   zhī nǎi shēn shí shí shī yào shí shì   shì gān xīn    
ròu   wán shàng shòu zhēn míng zhī yòu   zuò gǎn ēn yín