次韵明仲幽居春来十首

宋代 刘子翚
近邻分得续随栽,准拟新晴手自培。 不奈余寒侵病骨,耡耰无味却归来。
jìn lín fēn de suí zāi   zhǔn xīn qíng shǒu péi  
nài hán qīn bìng   chú yōu wèi què guī lái