出游

宋代 陆游
社近频逢雨,春深却喜晴。 畲烟傍山起,神鼓隔林鸣。 客驻观农饁,儿归遗母羹。 丰年多乐事,何以报时平?
shè jìn pín féng   chūn shēn què qíng  
shē yān bàng shān   shén lín míng  
zhù guān nóng   ér guī gēng  
fēng nián duō shì   bào shí píng