春意五绝 其三

宋代 欧阳澈
料峭馀寒透裌衣,卷帘休讶燕来迟。多情苦被春催柳,带眼无端觉屡移。
liào qiào hán tòu jiá   juàn lián xiū yàn lái chí duō qíng bèi chūn cuī liǔ dài   yǎn duān jué