鉏菜

宋代 陆游
江吴霜雪薄,终岁富嘉蔬。 菘韭常相续,莴蔓亦有余。 家贫阙粱肉,身病忌鼀鱼。 幸有荒畦在,何妨日荷锄。
jiāng shuāng xuě báo   zhōng suì jiā shū  
sōng jiǔ cháng xiāng   màn yǒu  
jiā pín quē liáng ròu   shēn bìng  
xìng yǒu huāng zài   fáng chú