成都杜五一府君之葬某新有丧不得为文以侑虞

宋代 魏了翁
尚记维川死,今年又哭公。 琴声辞夜月,书叶卧春风。 儿女数行泪,亲朋十九空。 我翁方念母,忍泪课儿冲。
shàng wéi chuān   jīn nián yòu gōng  
qín shēng yuè   shū chūn fēng  
ér shù xíng lèi   qīn péng shí jiǔ kōng  
wēng fāng niàn   rěn lèi ér chōng