茶磨

宋代 宋自逊
韫质他山带玉挥,乾旋坤载妙玄机。 转时隐隐海风起,落处纷纷春雪飞。 圆体外通常不碍,贞心中立动无违。 世间多少槐安梦,信手频推为解围。
yùn zhì shān dài huī   qián xuán kūn zǎi miào xuán
zhuǎn shí yǐn yǐn hǎi fēng   luò chù fēn fēn chūn xuě fēi
yuán wài tōng cháng ài   zhēn xīn zhōng dòng wéi
shì jiān duō shǎo huái ān mèng   xìn shǒu pín tuī wèi jiě wéi