采桑子·曹溪一路人难悟

元代 王哲
曹溪一路人难悟,怎舍妍妻。难受孤ω。独自眠时越越迷。分明有个长生路,孰是能跻。说甚东西。谁肯抽身出污泥。
cáo rén nán   zěn shě yán nán shòu   ω mián shí yuè yuè fēn míng yǒu cháng shēng   shú shì néng shuō shén dōng 西 shuí kěn chōu shēn chū