病起偶得书示奎儿

宋代 王松
病来鹤骨笑支离,叟本支离不用医。秃柳风凄垂老别,寒桃雨泣少年嫠。 无情岁月消歌哭,有路云山入梦思。身后浮名聊自惜,深杯酌我且教儿。
bìng lái xiào zhī   sǒu běn zhī yòng liǔ fēng chuí lǎo bié   hán táo shào nián
qíng suì yuè xiāo   yǒu yún shān mèng shēn hòu míng liáo   shēn bēi zhuó qiě jiào ér