灞上逢故人

唐代 喻坦之
花落杏园枝,驱车问路岐。人情谁可会,身事自堪疑。 岳雨狂雷送,溪槎涨水吹。家山如此景,几处不相随。
huā luò xìng yuán zhī   chē wèn rén qíng shuí huì   shēn shì kān
yuè kuáng léi sòng   chá zhǎng shuǐ chuī jiā shān jǐng   chù xiāng suí