报师恩

金朝 王哲
为何不倦写诗词。这个明因只自知。一笔书开真正觉,三田般过的端慈。回光返照缘观景,固蒂深根恰及时。密锁玄机牢闭户。唤来便去赴瑶
wèi juàn xiě shī zhè míng yīn zhī zhī shū kāi zhēn zhèng jué   sān tián bān guò de duān huí guāng fǎn zhào yuán guān jǐng   shēn gēn qià shí suǒ xuán láo huàn lái biàn 便 yáo