褒禅斋后独出三门步深山久之

宋代 李之仪
两脚都忘力不胜,穿云度堑信腾腾。林深鸟兽知无迹,时见游山一两僧。
liǎng jiǎo dōu wàng shèng   chuān 穿 yún qiàn xìn téng téng lín shēn niǎo shòu zhī shí   jiàn yóu shān liǎng sēng