雨中獨酌二首

宋代 歐陽修
幽居草木深,蒙籠蔽窗戶。 鳥語知天陰,蛙鳴識天雨。 亦復命◇酒,欣茲卻煩暑。 人情貴自適,獨樂非鍾鼓。 出門何所之,閉門誰我顧。
yōu cǎo shēn   méng lóng chuāng hu  
niǎo zhī tiān yīn   míng shí tiān  
mìng   jiǔ   xīn què fán shǔ  
rén qíng guì shì   fēi zhōng  
chū mén suǒ zhī   mén shuí