雨晴

唐代 杜甫
雨時山不改,晴罷峽如新。天路看殊俗,秋江思殺人。 有猿揮淚盡,無犬附書頻。故國愁眉外,長歌欲損神。
shí shān gǎi   qíng xiá xīn tiān kàn shū   qiū jiāng shā rén
yǒu yuán huī lèi jǐn   quǎn shū pín guó chóu méi wài   cháng sǔn shén