又一首離合轉韻寄孫虢州

宋代 孔平仲
鱖鯇飲石乳,魚中最溫補。字畫尚茫然,何由食鮮□。 漆林自小足,水繞庵前竹。君性本清高,伊人又閒熟。 三堂秋際餘,一枕夢回初。斤斧卻無事,新詩或起予。
guì huàn yǐn shí   zhōng zuì wēn huà shàng máng rán   yóu shí xiān      
lín xiǎo   shuǐ rào ān qián zhú jūn xìng běn qīng gāo   rén yòu xián shú    
sān táng qiū   zhěn mèng huí chū jīn què shì xīn   shī huò