佚老堂為陶敏宣德題

宋代 張舜民
未老剛稱老,言休即便休。 潯陽真有後,彭澤善貽謀。 隱几悲殘漏,回頭見急流。 便須移醉石,偃臥北窗幽。
wèi lǎo gāng chēng lǎo   yán xiū biàn 便 xiū  
xún yáng zhēn yǒu hòu   péng shàn móu  
yìn bēi cán lòu   huí tóu jiàn liú  
biàn 便 zuì shí   yǎn běi chuāng yōu