西亭

宋代 曾鞏
團扇頻揮到此亭,他鄉愁坐思冥冥。 空羞避俗無高節,轉覺逢人惡獨醒。 歲月淹留隨日老,乾坤狼狽幾時寧。 欲知事事今何似,萬里波濤一點萍。
tuán shàn pín huī dào tíng   xiāng chóu zuò míng míng  
kōng xiū gāo jié   zhuǎn jué féng rén è xǐng  
suì yuè yān liú suí lǎo   qián kūn láng bèi shí níng  
zhī shì shì jīn   wàn tāo diǎn píng