挽任諫議詞二首

宋代 韓元吉
身致高門重,心無闇室欺。 臧孫宜有後,伯道乃無兒。 千載君如紫,流年疾若斯。 寧無百人贖,遂作九原悲。
shēn zhì gāo mén zhòng   xīn ān shì  
zāng sūn yǒu hòu   dào nǎi ér  
qiān zǎi jūn   liú nián ruò  
níng bǎi rén shú   suì zuò jiǔ yuán bēi