萬年春 杜鵑

宋代 丘處機
春暖煙晴,杜鵑永日啼芳樹。聲聲苦。勸人歸去。不道歸何處。我欲東歸,歸去無門路。君提舉。有何憑據。空設閒言語。
chūn nuǎn yān qíng   juān yǒng fāng shù shēng shēng quàn rén guī dào guī chǔ dōng guī   guī mén jūn yǒu píng kōng shè xián yán