同趙判院桂秀才過太霞廣信看雪因飲澗梅

宋代 韓淲
山色富昏曉,澗痕餘濁清。惟詩是我興,不飲非人情。 思仙窮有頂,入寺說無生。冷蕊疏枝底,夜歸虛籟聲。
shān hūn xiǎo   jiàn hén zhuó qīng wéi shī shì xīng   yǐn fēi rén qíng    
xiān qióng yǒu dǐng   shuō shēng lěng ruǐ shū zhī   guī lài shēng