送一上人

宋代 呂本中
我齒久已搖,君發日向白。相逢不相笑,共被老境迫。 周旋三十年,近歲多間隔。伊昔無事時,日夕望顏色。 此道要琢磨,苦語費思索。不能如宿心,每負朋友責。 別我寧陵縣,隨我昭德宅。所期無二三,可恨已千百。 交遊大半死,況值兵火厄。舉首望八荒,無乃天地窄。 涼風吹秋深,江湖動行客。誰能於此時,出語見肝膈。 胡塵蔽中原,盜賊暗阡陌。公其無遽行,待我有良策。
chǐ jiǔ yáo   jūn xiàng bái xiāng féng xiāng xiào gòng   bèi lǎo jìng    
zhōu xuán sān shí nián   jìn suì duō jiàn shì shí   wàng yán    
dào yào zhuó   fèi suǒ néng xīn 宿 měi   péng you    
bié níng líng xiàn   suí zhāo zhái suǒ èr sān   hèn qiān bǎi    
jiāo yóu bàn   kuàng zhí bīng huǒ è shǒu wàng huāng   nǎi tiān zhǎi    
liáng fēng chuī qiū shēn   jiāng dòng xíng shuí néng shí chū   jiàn gān    
chén zhōng yuán   dào zéi àn qiān gōng xíng dài   yǒu liáng