述懷一首

明代 龔詡
自嘆微軀一羽輕,去留無定似游僧。病隨春草年年長,愁逐秋潮夜夜增。 定省久違思老母,心胸日塞念良朋。何時得泛歸吳棹,重讀父書親夜燈。
tàn wēi qīng   liú dìng shì yóu sēng bìng suí chūn cǎo nián nián zhǎng chóu   zhú qiū cháo zēng    
dìng xǐng jiǔ wéi lǎo   xīn xiōng sāi niàn liáng péng shí fàn guī zhào zhòng   shū qīn dēng