首尾吟 其十

宋代 邵雍
堯夫非是愛吟詩,詩是天津佇立時。有意水聲千古在,無情山色四邊圍。 孤鴻遠入晴煙去,雙鷺斜穿禁柳飛。景物不妨閒自適,堯夫非是愛吟詩。
yáo fēi shì ài yín shī   shī shì tiān jīn zhù shí yǒu shuǐ shēng qiān zài   qíng shān biān wéi    
hóng yuǎn qíng yān   shuāng xié chuān 穿 jìn liǔ fēi jǐng fáng xián shì yáo   fēi shì ài yín shī