山友辭 泥滑滑

唐代 王質
泥滑滑,泥滑滑,林雨林風交颯颯。蒼皮翠莢啄鮮香,樹外行人何時歇。 山有果,山有蔬,楓脂松膠香有餘。嗚呼此友兮慰所須,野草山花滿地鋪。
huá huá   huá huá   lín lín fēng jiāo cāng cuì jiá zhuó xiān xiāng   shù wài háng rén shí xiē
shān yǒu guǒ   shān yǒu shū   fēng zhī sōng jiāo xiāng yǒu yǒu wèi suǒ   cǎo shān huā mǎn 滿