求仁復示怨句次韻

宋代 晁補之
聞說高情久沉寥,縶維誰與永今朝。 五車猶累方書好,萬物先從辯說雕。 已向季咸心獨醉,更緣順子意都消。 清秋璧月涼如水,莫遣纖雲翳紫霄。
wén shuō gāo qíng jiǔ chén liáo   zhí wéi shuí yǒng jīn zhāo
chē yóu lèi fāng shū hǎo   wàn xiān cóng biàn shuō diāo
xiàng xián xīn zuì   gèng yuán shùn zi dōu xiāo
qīng qiū yuè liáng shuǐ   qiǎn xiān yún xiāo