秋來益覺頑健時一出遊意中甚適雜賦五字

宋代 陸游
原野無閒土,鄉閭有老人。 疾平行已健,秋晚醉差頻。 啄黍黃雞嫩,迎霜紫蟹新。 百年元任運,一笑卻關身。
yuán xián   xiāng yǒu lǎo rén
píng xíng jiàn   qiū wǎn zuì chà pín
zhuó shǔ huáng nèn   yíng shuāng xiè xīn
bǎi nián yuán rèn yùn   xiào què guān shēn