品令

宋代 石孝友
困無力。幾度偎人,翠顰紅濕。低低問、幾時麼,道不遠、三五日。 你也自家寧耐,我也自家將息。驀然地、煩惱一個病,教一個、怎知得。
kùn wēi rén   cuì pín hóng shī wèn shí me   dào yuǎn sān
jiā níng nài   jiā jiàng rán fán nǎo bìng   jiào zěn zhī de